info@partijvoorhetnoorden.nl | oldambt@partijvoorhetnoorden.nl 06 - 401 854 10

Naar Oldambt
Terug naar Groningse politiek

Schotland en landelijke politici!

Gepubliceerd op:
Schotland en landelijke politici!

Schotland, Timmermans, Van Heijum, wat verbindt hen?

Liefst drie Nederlandse ministers stonden klaar voor promotie naar Brussel als Euro-Commissaris. Elders in Europa ging het niet anders: vijf oud-minister-presidenten wilden graag, evenals een twintigtal (oud-)vice-minister-presidenten en ministers. ’Brussel’ verloor het imago van dump voor uitgewerkte politici. Kennelijk is er dus wat aan de hand in Europa.Binnenslands zien we ook een ongebruikelijk verschijnsel. Succesvolle CDA-Tweede Kamerleden Eddy van Heijum en Sander de Rouwe willen volgend jaar maart naar respectievelijk Provinciale Staten van Overijssel en van Friesland. Een traditionele gang van zaken: opklimmen via Gemeenteraad en Provinciale Staten naar de Tweede Kamer en (inter-) nationale bestuursfuncties wordt hier doorbroken. Opmerkelijk, maar wat heeft dat te maken met Schotland (en Catalonië en Beieren?) en met de winst van lokale partijen bij de onlangs landelijk gehouden Raadsverkiezingen?Opmerkelijk is dat naast de globalisering, ook lokalisering zijn werk doet in bestuur en dus politiek. Mensen, burgers, kiezers zien dat ‘de wereld’ de macht overneemt: multinationals zijn bepalend geworden voor produktie, kwaliteit, prijzen, handel. De superrijken bepalen wie ons zullen regeren: 50% van de Senatoren in de VS zijn miljonair, en ook Putin steunt in aanzienlijke mate op een klein aantal oligarchen. Zelf de Chinese Communistische Partij-top kan niet meer om de Chinese rijken heen. Het is begrijpelijk dat ‘de kleine man’ dan meer naar zijn naaste omgeving kijkt, waar hij of zij nog macht kan uitoefenen om het eigen leven zo goed en plezierig mogelijk te regelen. Deze verschuiving wordt nog versterkt doordat de globalisering die naaste omgeving rechtstreeks aantast: met een beroep op winstgevendheid verdwijnen brievenbussen uit onze buurt, bankkantoren sluiten, evenals basisscholen en kerken, sportclubs fuseren, huisartsen gaan samen in gezondheidscentra, de speeltuin legt het af tegen het pretpark, voor snelwegen is volop geld, voor een fietspad naar het dorpscentrum moet je vechten, de lokale bus moet op kosten besparen en mijdt daarom het dorpscentrum en rijdt om het dorp heen. Kleine boeren redden het niet, het Mansholtse grootbedrijf slikt de Europese subsidies in. De vertaling van dit alles zien we in de grote winst die de lokale partijen nu boeken. Tot in de 90-er jaren van de vorige eeuw onbetekenende eenmans-fracties in de Gemeenteraden, nu in een aantal gemeenteraden zelfs de grootste. Een tweede opmerkelijk fenomeen is dat de machthebbers in Den Haag - Regering en Tweede Kamer - veel aandacht hebben voor het verlies aan nationale souvereiniteit dat gepaard gaat met Europese integratie. Dat zet aan tot Euroscepticisme. ‘Wat goed gaat in Den Haag hebben we zelf gedaan, wat fout gaat is de schuld van Europa’. Wat hier ook van zij, het is duidelijk dat de macht om regels te stellen verschuift van Den Haag naar Brussel. Minder aandacht krijgt dat de consequentie van het verschuiven van taken en budgetten (tot miljarden euros) is, dat ook de macht van de regerenden in Den Haag wordt aangetast. Het is dan ook logisch voor succesvolle Kamerleden die ook aan hun toekomst denken, dat als je ziet dat zowel naar boven (‘Brussel’) als naar beneden (‘gemeente en provincie’) de macht je ontglipt, dat je dan weg moet wezen. Heijum en Rouwe vertonen dit gedrag als perfect antwoord op recente ontwikkelingen.

Het derde fenomeen dat ik waarneem is dat de eeuwen durende geleidelijke groei van kleine geografische eenheden in Europa van groot-familie via gehucht en dorp naar stad en naar nationale entiteiten, nu wordt voortgezet naar het Europese EU-niveau. De beschutting die de burger zocht in het samenscholen in geleidelijk aan steeds groter wordende bestuurlijke eenheden, hoeft de burger nu minder te verwachten van de nationale staat. Wat echt belangrijk is, wordt opgepakt door ‘Europa’. Maar dan wordt automatisch ook de eigen regio weer belangrijker dan de nationale staat. De Friezen liepen hierbij in Nederland voorop. Zij hebben in elk geval hun culturele identiteit al veilig gesteld in speciale regels, door Europa gesteld, die de nationale eenheid aantasten, door die eenheid veelvormiger te maken. Ze zijn er gelukkig mee.

Als de paraplu die ons moet beschermen tegen de boze buitenwereld meer en meer ‘Europa’, de EU, wordt, dan is het onder die schutse ook mogelijk nationale staten (een late uitvinding van pas enkele honderden jaren geleden) te verlaten en meer de eigenheid te benadrukken, wat de Schotten nu ook doen. De Catalanen zijn op hetzelfde pad en waarom zou de Freistaat Bayern niet terugkomen? Waarom zou Europa, wij allen samen, slechter af zijn als de enkele grote staten van Europa opbreken in kleinere landen, Rijnland-Westfalen is slechts iets groter dan Nederland en zeker levensvatbaar? Als we historisch iets verder teruggrijpen dan is het toch ook denkbaar dat recente grenzen zoals die welke Limburg spleten in een Nederlands- en Belgisch deel, of Brabant in een Noord- en Belgisch deel weer herenigd worden? En als er werkloosheid is in Groningen en een groot tekort aan arbeidskrachten in het aangrenzende Bremen en Oldenburg, waarom is daar dan de nationale grens nog steeds een hindernis?

Lelystad, dr. Michel van Hulten

Lector Governance SAXION Hogescholen, Enschede

Schriftelijke vragen interne organisatie Omgevingsdienst Groningen

Schriftelijke vragen interne organisatie Omgevingsdienst Groningen
  Statenvragen van Groninger Belang, Partij voor de Dieren, Partij voor het Noorden en Partij voor de Vrijheid aan het College van Gedeputeerde Staten op grond van artikel 45 Reglement van orde.
 

Voorjaarsnota en moties

Voorjaarsnota en moties
In Provinciale Staten konden alle 11 partijen hun algemene beschouwingen geven naar aanleiding van de voorjaarsnota. Een soort marathonvergadering die alle politieke partijen op scherp zet. Traditioneel worden er ook veel moties ingediend door vrijwel elke zichzelf respecterende partij. De Partij voor het Noorden heeft ook twee moties ingediend. 1 motie over de aanzet voor meer Noordelijke samenwe…